காட்சி 39]

(பாண்டியன் நடக்கிறான் அவளுடன்)

[ஊரெங்கும் சுவர்களில் மில் வேலைநிறுத்தப் போஸ்டர்கள் ஒட்டப்பட்டிருக்கின்றன ]

(மில் முதலாளி அறை]

[பரந்தாமனும் கருடனும் வர)

முதலாளி : வாருங்கள்.... உட்காருங்கள்!....

(இருவரும் உட்காராமல்)

பரந்தாமன் : அழைத்த காரியமென்ன?

(இருவரும் உட்காருதல் )

முதலாளி : ம்... இந்த வேலை நிறுத்தத்தைப்பற்றி....

பரந்தாமன் : எல்லாம் என் ஏற்பாடுதான் - நான் காட்டிய வழியில் செல்ல ஆயிரக் கணக்கான தொழிலாளர்கள் தயாராயிருக்கிறார்கள்.

முதலாளி: மிஸ்டர் பரந்தாமன்! மில் தொழிலாளர்களின் கிளர்ச்சியை உங்களால்தான் நிறுத்த முடியுமென்று எனக்குத் தெரியும்.

கருடன் : சந்தேகமா அதிலே! பரந்தாமன் மாத்திரம் இல்லாவிட்டால் இந்நேரம் மில்லையே அழித்திருப்பார்கள்!

பரந்தாமன்: அதோட, தங்கள் உயிருக்கே ஆபத்து ஏற்படுத்த இருந்தார்கள் ! நான்தான் தடுத்தேன்!

முதலாளி : சந்தோஷம் ! ரொம்ப நன்றி! என் உயிரைக் காப்பாற்றியதற்காக ! தங்களுக்கு என்னுடைய சிறிய உதவியாக இந்த ஐயாயிர ரூபாயை அளிக்கிறேன்.

பரந்தாமன் : என்ன... பணமா!

கருடன் : வாங்கிக் கொள்ளப்பா ! தொழிலாளர் நிதியில் சேர்த்துவிடலாம்! ஏழைகளுக்காக உழைக்கவே ஜென்மம் எடுத்துட்டோம்!

முதலாளி: நான் இதை லஞ்சமாக நினைத்துக் கொடுக்கவில்லை.

பரந்தாமன் : நானும் இதை அப்படி நினைத்து வாங்கவில்லை.

முதலாளி : இந்த ஸ்டிரைக்கை எப்படியாவது நிறுத்திவிடுவீர்களானால்

பரந்தாமன் : நிறுத்திவிடலாம். அதற்கு புண்யகோடியை மாற்றினால்தான் முடியும்!

கருடன்: புண்யகோடி.... அவன் மூவாயிரமாவது கேட்பான்!

முதலாளி : தருகிறேன் ! இப்போதே தருகிறேன்.

(பணம் எடுத்துத் தருகிறார்)

பரந்தாமன்: தங்களுடைய நல்ல குணத்திற்காகவும்,நம்முடைய நட்பு நீடிக்க வேண்டும் என்பதற்காகவும், ஒரு பெரிய கிளர்ச்சியை விட்டுக்கொடுக்கிறேன்.

முதலாளி: ரொம்ப நன்றி!